MADHËSHTIA DHE DINJITETI I ZOTIT E BËJNË TË DOMOSDOSHME JETËN E PËRTEJME

Zoti që na ka pajisur ne nga koka te thonjtë me kaq shumë të mira e dhunti, ka edhe dinjitetin e vet. Ashtu siç nuk do të pranonte Zoti që dikush tjetër të ndërhynte në të mirat dhe dhuntitë e Tij, nuk do t’i pëlqente edhe që falenderimi dhe mirënjohja për të mirat dhe dhuntitë e Tij t’i bëheshin dikujt tjetër. Krahas kësaj, është edhe kundërveprimi dhe gjykimi ndaj atyre, që, duke bërë të kundërtën, tregohen mosmirënjohës ndaj të mirave dhe dhuntive të Tij!

Mirëpo sa e sa njerëz ka që, ndërsa janë mbytur në mijëra të mira e dhunti, tregohen mosmirënjohës dhe u falen dhe adhurojnë të tjerë veç Allahut! Ata u përgjigjen me sy mbyllur, domethënë duke bërë sikur nuk shohin gjë, para gjithë atyre të mirave që u ka bërë Allahu për ta paraqitur veten. Mohuesit, mizorët, përdhunuesit, tiranët largohen nga kjo botë pa marrë dënim e pa u ndëshkuar.

Mirëpo madhështia dhe dinjiteti i Zotit kërkojnë edukimin dhe ndëshkimin e njerëzve të tillë të paturpshëm. Kjo s’bëhet këtu. Domethënë që do të bëhet në një botë tjetër. Atje mizori do të marrë ndëshkimin e merituar, kurse i dëmtuari dhe viktima do të shpërblehen.

Sigurisht, do të vijë një ditë e tillë që, ata që kanë ditur ta falënderojnë Allahun për të mirat me një falënderim nga lloji i të mirave, do të përballen me komunikimin: “Për punët që bëtë në ditët e kaluara, sot hani e pini me shëndet!” Veçanërisht në një hadith të shenjtë, Zoti urdhëron kështu:³⁹

“Robve të mi të mirë u kam përgatitur gjëra që nuk i ka parë syri, që nuk ia ka dëgjuar veshi dhe që nuk ia ka ndjerë as zemra njerëzore!”⁴⁰

Njerëzit me zemrat të zgjuara që bëjnë punë të thella që s’i ka parë syri, që s’i ka dëgjuar veshi dhe që nuk i kanë rënë në mendje njerëzve të zakonshëm, që thellohen gjithnjë e më shumë, që jetojnë me botën e brendshme, larg pakujdesisë dhe indiferentizmit dhe që e vazhdojnë jetën çdo çast në atmosferën e përgatitjes për të qenë në praninë e Zotit, do ta marrin shpërblimin e sjelljeve dhe akteve të veta nga i njëjti lloj me to. Zoti do t’i bëjë ata që të përballen me një sërë të papriturash.

Njerëzit që duke i vlerësuar materien dhe ngjarjet, arrijnë përparime dhe zhvillim në strukturën e tyre ideore, gjithsesi do të trajtohen ndryshe nga njerëzit që jetojnë në këtë botë si çobanë!